تبلیغات
دفتر چهل برگ من - تصاویری که هیچ کس را تکان نداد!...
...وَبَشِّرِ الصَّابِرِینَ. الَّذِینَ إِذَا أَصَابَتْهُمْ مُصِیبَةٌ قَالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ
 

پنجشنبه 1394/06/19
ن : برگی از دفتر نظر شما

تصاویری که هیچ کس را تکان نداد!...






دیروز دوستی داشت تصاویر تبلتش رو نشونم می داد و قصدش این بود که با کمک من یکی از مدل های لباس رو انتخاب کنه و به گفته ی خودش با یک پارچه ی عالی و گران قیمت اون مدل رو برای خودش بدوزه تا در اولین مجلس عروسی که پیش رو داشت بپوشه و به قول خانم ها!!! با اون لباس از عروس خانم هم زیباتر و شیک تر بشه و در مجلس بدرخشه! ووو خلاصه در حین تماشا رسیدیم به این تصاویر که در فضای اینترنت معروفند به تصاویر تکان دهنده! و چون ایشون تا حد زیادی از احساسات من مطلعه، قدری رو این تصاویر توقف کرد و با احساس تمام گفت: ببین چه دنیایی داریم؟ بجای کمک کردن به دیگرون عادت کردیم ازشون عکس بگیریم و جاییزه ببریم و معروف بشیم! من جوابی ندادم و گفتم بیا از این عکسا بگذریم و به دیدن مدلهای لباس ادامه دادیم. دلیل سکوتم این بود که مطمئن بودم حرف های ایشون مثل حرفهای همه ی ما! کاملا گذرا و ناشی از احساس آنیه چون اگه اینطور نبود و واقعا این عکسها تکان دهنده بودن، باید دنیا یه شکل دیگه میشد مثلا ما دوتا باید تکانی میخوردیم و دیگه دنبال مدل لباس نمی گشتیم اون هم لباس هایی که ضرورتا باید با پارچه ی گرانقیمت دوخته بشه تا جلوه داشته باشه و باید این تلنگر رو به خود میزدیم، در زمینی که انسان هایی زیست میکنند که بجای جانشینی خدا و تلاش در راه رسیدن به صفات او و ارتقاء روحشون، ناچارند برای تامین اولیه ترین نیازهای مادی، عزت نفس و شرافت و انسانیت خودشون رو زیر پا بگذارند، سخن گفتن از لباس گران قیمت، به دور از آدمیته! نه تنها لباس گران قیمت که خوردن غذای روزمره هم باید برامون مثل خوردن زهر باشه! ولی آیا آنچه واقعیت داره، اینه؟ یعنی ما با دیدن چنین تصاویری یا شنیدن فقر و استیصال افراد، متاثر میشیم و به فکر فرو میریم و با خود تصمیمی جدی میگیریم که از این پس به دیگران هم فکر کنیم و به قدر نیاز و ضرورت بخوریم و بپوشیم و منزل داشته باشیم ووو؟ یا نه، تنها برای لحظاتی و فقط مقداری، غمگین میشیم و سپس روز از نو و روزی از نو و فراموش میکنیم که گروهی حتی در نزدیکترین فاصله ی ممکن از ما، زندگی میکنند که درصد کمی از دارایی ما، حلّال بزرگترین مشکلات اونهاست؟ واقعا ما کجا داریم میریم؟ چرا نمی بینیم و نمیشنویم؟ چرا همگی با اینکه مسلمانیم و مدعی، شدیم مصداق آیات شریفه ی:

صُمٌّ بُكْمٌ عُمْیٌ فَهُمْ لاَ یَرْجِعُون (بقره 18)...


وَمَثَلُ الَّذِینَ كَفَرُواْ كَمَثَلِ الَّذِی یَنْعِقُ بِمَا لاَ یَسْمَعُ إِلاَّ دُعَاء وَنِدَاء صُمٌّ بُكْمٌ عُمْیٌ فَهُمْ لاَ یَعْقِلُونَ(بقره171)...


وَلَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ كَثِیرًا مِّنَ الْجِنِّ وَالإِنسِ لَهُمْ قُلُوبٌ لاَّ یَفْقَهُونَ بِهَا وَلَهُمْ أَعْیُنٌ لاَّ یُبْصِرُونَ بِهَا وَلَهُمْ آذَانٌ لاَّ یَسْمَعُونَ بِهَا أُوْلَـئِكَ كَالأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُوْلَـئِكَ هُمُ الْغَافِلُونَ (اعراف179)
...

چرا؟
چرا دنیامون روز به روز شکل وحشتناکتر و جهنمی تری میگیره؟
چرا هر روز بیشتر از روز گذشته، با اینکه به مرگ و رستاخیز نزدیکتر میشیم، بیشتر برای شیکتر و لوکس تر زیستن در زمین دست و پا میزنیم؟
چرا هر روز فاصله مون با انسانیت بیشتر و معنادار تر میشه؟
چرا قیامت و سرنوشت حتمی و ابدی خودمون رو از یاد بردیم و فکر میکنیم آنچه ابدیه دنیاست؟
چرا با دیدن تصاویر قتل و خشونت و گرسنگی و فقر و چپاول، تکانی نمیخوریم؟

نکنه
:
خَتَمَ اللّهُ عَلَى قُلُوبِهمْ وَعَلَى سَمْعِهِمْ وَعَلَى أَبْصَارِهِمْ غِشَاوَةٌ وَلَهُمْ عَذَابٌ عظِیمٌ(بقره 7)


می توانید دیدگاه خود را بنویسید
مدرسه علمیه فاطمیه شهرکرد چهارشنبه 1394/07/1 12:16 بعد از ظهر
سلام مطلبتون خیلی جالب بود....
سمیرا شنبه 1394/06/21 05:38 بعد از ظهر
شاید چون خودسازی نکردیم...
وگرنه انسان های بزرگ واقعا از دردها و مشکلات دیگران ناراحت میشن ....
سمیرا شنبه 1394/06/21 05:31 بعد از ظهر
سلام....
دقیقا یکی از کارکردهای روزه همین بود به قول استاد ما باید آخر ماه مبارک خودمون رو محک می زدیم تا ببینیم چقد به اهدافی که روزه داشت رسیدیم؟!!
این متن ماه مبارک کار شده بود تو وبلاگمون:
آیا روزه‌های ما این خصوصیّت را در ما ایجاد می‌كند كه درد گرسنگان و محرومان را لمس كنیم

و در نتیجه رقّتی در قلب ما ایجاد شود و محبّت و مهر و همدردی نسبت به فقرا و نیازمندان

در وجود خود احساس کنیم

و ما را به سمتی بكشاند كه از برخی امكانات زندگی خود به سود نیازمندان و تهی‌دستان چشم‌پوشی کنیم؟

هرقدر روزه‌ی‌ ما این اثر را ببخشد، همان‌قدر روزه‌ای عملی و واقعی است؛

وگرنه روزه‌نما و شبیه روزه است.

استاد طیّب
برگی از دفتر پاسخ داد:
سلام باافتخار از مطلبتون دیدن میکنم
موفق باشید
mah شنبه 1394/06/21 11:33 قبل از ظهر
كمك مهم دیگه ای كه میشه در این ارتباط كرد اینه كه حاصل بعضی كارهای خیر و كمك های بلاعوض كه توسط افراد یا نهادهای خیریه انجام میشه، برای دیگران گزارش داد كه با این عمل افراد تشویق به كمك های بیشتر میشن
به نظرم زمان شعاردادن به پایان رسیده و هنگام عمله...
برگی از دفتر پاسخ داد:
نظرتون در مورد ابراز خیر درسته تا جایی که منجر به ریاکار پروری نشه و از اون ور سقوط نکنیم احیانا!...
عمل هم مثل شعار دارای آفتهاییه و باید مراقب بود ضرر نزنه...
شنبه 1394/06/21 11:29 قبل از ظهر
دوست عزیز خیلی خوبه كه با دیدن چنین صحنه هایی تلنگری به انسان زده بشه و اونو به حركت وادار كنه. اما فكر كردن به اینكه چرا دیگران چنین واكنشهایی از خودشون نشون نمیدن! و تلاش برای ایجاد حس مسئولیت پذیری در اونها كار بیهوده ایه...
البته میدونم كه شما صرفاً مسئله ای رو كه براتون پیش اومده بود توصیف كردید و احیاناً قصد بیدار كردن كسی رو ندارید... (كه اونی كه خودش رو به خواب زده هرگز نمیشه بیدار كرد)
به نظر من اینكه هر فردی شخصاً تا جاییكه براش مقدوره كاری انجام بده، برای دیگران هم تحریك كنندست
من نمونه این مسئله رو چند وقت پیش به عینه دیدم و یاد گرفتم كه اگر نیازمندی دیدم بهترین كار اینه كه همونجا هر كمكی میتونم انجام بدم و با این كار دیگران هم به قول معروف یخشون آب میشه و تشویق میشن كه كمك كنند. هرچند ناچیز باشه.
ما جمعه 1394/06/20 11:20 بعد از ظهر
این متن عین نظر منه! و بهتره چیزی بهش اضافه بشه و اون اینه که دنیای ما اینقدر هم سیاه نیست و هستند عده ای که با دیدت چنین تصاویری متاثر میشوند اما غالبا اینگونه افراد کاری از دستشان برنمی آید و آنهایی که میتوانند کاری کنند متاثر نمیشوند!!! قضیه این است که دنیا شکل دیگری نمیشود و روز به روز وحشتناکتر و جهنمی تر میشود...
ماندگار جمعه 1394/06/20 05:56 بعد از ظهر
شما که با دیدن چنین عکسهایی احساساتت جریحهدار میشود چرا در وبلاگ خودتان ازشون استفاده کردید؟ با دیدن اونا تو وبلاگ اذیت نمیشید؟؟؟
برگی از دفتر پاسخ داد:
آخه بدون تصاویر، متن نارسا میشه
من یک محجبه ام جمعه 1394/06/20 01:18 بعد از ظهر
سلام
واقعاا نمیدونم بایدچی بگم
اصلاچی میشه گفت؟؟

فقط بایددعاکنیم زودترامام زمان بیاد

اللم عجل لولیک الفرج

حمیده پنجشنبه 1394/06/19 11:53 بعد از ظهر
سلام دوست گلم، حرفاتون رو قبول دارم، متاسفم واسه خودم!
موفق باشی. در پناه حضرت حق!
مرضیه غنی زاده پنجشنبه 1394/06/19 09:59 بعد از ظهر
بنی آدم اعضای یک پیکرند که در آفرینش ز یک گوهرند
چو عضوی به دردآورد روزگار دگر عضوها را نماند قرار
تو کز محنت دیگران بی غمی
نشاید که نامت نهند آدمی
غمگین پنجشنبه 1394/06/19 09:17 بعد از ظهر
ساده لوحانه س اگر فکر کنیم این تصاویر باید تذکر ایجاد کند چون منفعت عده ی زیادی در دنیا همینگونه زندگی کردن مردمان دنیا است پس نه تنها از دیدن این صحنه ها ناراحت نمیشوند بلکه خودشان باعث آن هستند
مهسا پنجشنبه 1394/06/19 08:30 بعد از ظهر
چرا در دنیای ما گروهی از گرسنگی و گروهی از پرخوری میمیرند؟
چرا در دنیای ما بسیارند کودکانی که بدون هیچ تقصیری و بر اثر جنگ طلبی و غارتگری عده ای بزرگسال ددمنش و مستکبر، بزرگ نمیشوند و در کودکی وحشیانه میمیرند؟
چرا در دنیای ما کسانی که صاحبان و استفاده کنندگان بمب های اتمی هستند، کسان دیگر را که برای استفاده ی صلح آمیز، انرژی هسته ای میخواهند را جنگ طلب و غیرقابل اطمینان میخوانند و آنها را از پیشرفت صلح آمیز منع میکنند؟
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.